عنایت خاص امام حسین(ع) به شرکت کنندگان در مجالس عزاداری - emam hosein enayate be

emam hosein enayate be - عنایت خاص امام حسین(ع) به شرکت کنندگان در مجالس عزاداری



صندوق پیام 0   |  پرينت   |  بازدید:158

حجه الاسلام والمسلمین حاج آقا مرتضی ادیب یزدی در بیان یکی از خاطرات خود در زمینه برگزاری مجالس سوگواری سرور و سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین نقل می‌کنند: چندین سال قبل در هیئتی که درتهران داشتیم شبهای جمعه مجالسی را برگزار می‌کردیم که حدودا از ساعت ۱۲٫۳۰ یا ۱ نیمه شب شروع می‌شد و تا اذان صبح طول می‌کشید. دعای کمیل می خواندیم و خود من نیز تفسیر سوره جمعه را می گفتم. مدیرجلسه هم عزیزی بود به نام آقای مجید نیکومندی.





 یک شب جمعه که من در مجلس درحال بحث بودم و عده ای هم پای منبر بودند و گوش می‌دادند یک‌دفعه آقایی وارد مجلس شد که مع‌الاسف شرب خمرکرده بود. به محض اینکه وارد جلسه شد بوی خمر و شراب مجلس را گرفت و من خیلی ناراحت شدم. مجلس امام حسین(ع) هم خیلی حرمت دارد. لذا به آقا مجید اشاره کردم که این بنده خدا را محترمانه رد کن و از مجلس بیرون ببر. یادم می‌آید که آقا مجید زیربغل این فرد را گرفت و دم در برد و مودبانه از مجلس بیرون کرد. به هر حال ما آن شب برنامه هایمان را برگزار کردیم و تا اذان صبح هم طول کشید وتمام هم شد.

یادم نمی‌آید که همان شب بود یا شب بعدش که وقتی خوابیدم حضرت ثارالله را درعالم خواب دیدم. یکبار من در تمام عمرم وجود نازنین ثارالله را درخواب دیدم که همان دفعه بود. ثارالله هم حضرت اباعبدلله الحسین هستند بدون راس و سر، لذا دیدن حضرت ثارالله بسیار دهشت انگیز است و انسان را شدیدا می‌لرزاند. هنوز لرزشی که از دیدن این خواب گرفتم بعدازگذشت حدود ۴۰ سال در وجودم هست. حضرت ثارالله را در خواب دیدم و ناگهان صدایی ازناحیه‌ی ایشان بلند شد که فرمودند: چه کسی به شما اجازه داد میهمان من را رد کرده و از مجلس بیرون کنید؟ این خواب ترس و تاثیر زیاد و شگرفی روی من گذاشت طوری که از خواب پریدم و تا صبح گریه کردم.

صبح که شد سراغ آقا مجید نیکومندی رفتم. ایشان در فلکه دوم نیروی هوایی یک کارگاه کوچک کابینت سازی داشت. وقتی رفتم فقط شاگردش بود و هنوز خودش نیامده بود. صبرکردم تا بیاید. همین‌که آقای نیکومندی آمد و مرا دید زد زیر گریه. گفت: می‌دانی چه خاکی برسرم شد؟ گفتم: نه، مگرچه شده؟ گفت: آخر یکی نیست بگوید مرد، تو چه کاره‌ای که مردم را از مجلس امام حسین (ع) بیرون می‌کنی. همانطور که گریه می‌کرد گفت: آقا را درعالم خواب دیدم که به من فرمودند: شما به چه حقی میهمان مرا از مجلس بیرون می کنید؟

ما یک مداح هم داشتیم به نام حاج احمدآقای پیکان. حاج آقای پیکان مرد بسیار دلشکسته‌ای بود و روضه‌های بسیار دلنشینی هم می‌خواند و خصوصا برای حضرت زهرا سلام الله علیها خیلی اشک می‌ریخت. من و مجید سوار ماشین شدیم وسراغ حاج احمدآقا رفتیم. درب منزلش که رسیدیم و درزدیم، حاج احمدآقا همین که از بالا ما را دید سریع پایین آمد. او هم  بلافاصله تا آمد بیرون زد زیر گریه. به ما گفت: مگر شما چکار کرده‌اید؟ گفتیم: آقای پیکان، چطور شده، چکار شده؟ گفت: آقا سیدالشهدا را خواب دیدم که فرمودند: چرا میهمان را از مجلس  بیرون می‌کنید؟

 در آن ساعت کنار خیابان ثانی، من و آقا مجید نیکومندی و حاج احمد آقای پیکان خدا می‌‌داند که چقدر گریه کردیم. اگر بگویم که دنیا دور سرمان می‌چرخید گزافه نگفته‌ام. حاج احمد آقا گفت: هر طور شده و به هر قیمتی که شده باید این آقا را پیدا کنید و از او حلالیت بگیرید. گفتیم: آخر چطور پیدایش کنیم؟ چیزی نزدیک به محال است. اما ایشان گفتند: فایده ندارد. باید حتما او را پیدا کرده و از او حلالیت بگیرید.

بعد از زحمتها و تلاش فراوان که مجال گفتنش نیست پیدایش کردیم و وقتی هم پیدا شد سه تایی رفتیم و دست و پایش را می‌بوسیدیم و می‌گفتیم ما را ببخش. طرف از تعجب همان‌طور مانده بود و دائما می‌گفت: من یک انسان بد و منفی هستم. من گناهگار هستم، شما چه می‌گویید؟ گفتیم: موضوع از این قرار است که آن شب وقتی به مجلس آمدید و ما شما را بیرون کردیم امام حسین(ع) به خواب ما سه نفرآمدند و گفتند: شما چکاره بودید که میهمان مرا از مجلس بیرون کردید؟ تا این مطلب را به او گفتیم چنان تنبهی دراو به وجود آمد که نه تنها کارها واعمال سابق خود را کنار گذاشت و دست از گناهانش کشید که حتی تبدیل شد به یکی از مداحان باصفای اهل بیت.

حجه الاسلام والمسلمین حاج آقا مرتضی ادیب یزدی در ادامه می فرمایند: واقعا این دستگاه امام حسین(ع)، عجیب و بی‌نهایت شگرف است. لذا به همه آقایان و مبلغین سفارش می‌کنم حرمت مجلس اباعبدالله را خیلی نگه دارید. نمی‌دانید چه خبر است؟ نگاه به کوچکی مجلس نکنید، نگاه به کمی جمعیت نکنید، نگاه به مندرس بودن پرچمها و تجهیزات نکنید، نگاه به کم بودن پاکت نکنید، فقط و فقط بدانید هرکجای عالم که مجلسی به نام سرور و سالار شهیدان برگزار می‌کنید صرف نظر از اینکه آن مجلس کجا باشد و چطور باشد چگونه باشد اول کسی که وارد مجلس می‌شود وجود نازنین پیامبر گرامی اسلام(ص) است و سپس علی مرتضی (ع) و سپس صدیقه کبری سلام الله علیها. شک نکنید. اگر شک دارید پس برای آقا مجلس نگیرید.

 عظمتی که سالار شهیدان دارد و موقعیتی که در پهنه گیتی و خلقت دارد، به برکت آن دریای بیکران اخلاص و بزرگواری و شهادت طلبی عظمای ایشان است که تمام قله های اخلاص جهان را فتح کرده و چیزی برای کسی باقی نگذاشته است. لذا آقایان با اخلاص وارد مجلس امام حسین(ع) بشوند و منویات مادی و منویات اشتهاری و منویات رقابتی و تمام این حرفها را کنار بگذارند. کار اگر خالصانه و مخلصانه باشد و برای رضای خدا باشد و برای خشنودی مادر گرامی‌‌اش حضرت فاطمه زهرا(س) باشد ان شاء الله قطعا نتیجه خواهند گرفت و دوستان هیچگاه مجلس امام حسین (ع) را رها نکنند که از این افتخاری بالاتر وجود ندارد.


پورتال وی وی تو - VV2.ir